Genomineerd voor de Hall of Fame: Stéphane Demol, wereldreiziger met een neus voor belangrijke doelpunten
Noem een Belgische verdediger die méér belangrijke doelpunten maakte dan Stéphane Demol. Moeilijk, toch? Wat begon in een Brusselse gemeente langs het Zoniënwoud, groeide uit tot het verhaal van een speler die al op jonge leeftijd zijn stempel drukte tussen de grote jongens. Dit is het verhaal van een wereldreiziger vol lef en présence die titels verzamelde en met zijn neus voor (twee) onvergetelijke doelpunten België deed daveren.
Demol belandde op veertienjarige leeftijd in de jeugd van Anderlecht, dat hem slechts enkele kilometers verderop had opgemerkt bij de jeugd van FC Drogenbos. Slechts vier jaar later, op amper achttienjarige leeftijd, maakte hij al zijn eerste minuten voor de hoofdmacht van Paars-Wit. Demol behoort tot het select kransje jeugdspelers dat in die periode wist door te breken in het eerste elftal.
Zijn handelsmerk? Een stevige dosis lef, présence en bovendien een degelijk pakket meevoetballende kwaliteiten. In 1985, het jaar van de doorbraak, mag Stéphane Demol zich officieel kampioen van België noemen. De voorbode van een carrière waarin hij niet alleen verdedigde, maar ook besliste.
Merci Stéphane merci
Op 6 mei 1986 maakt Demol zich als onbetwiste titularis onsterfelijk. Anderlecht en Club Brugge tellen evenveel punten en gewonnen wedstrijden. Testwedstrijden beslisten over de titel. De heenwedstrijd in het Astridpark eindigde op 1-1. In de allesbeslissende match op bezoek bij Club Brugge lijkt zijn titeldroom uiteen te spatten bij een 2-1 achterstand. Tot minuut 74. De mee opgerukte Stéphane Demol verschijnt plots oog in oog met Club-doelman Philippe Vande Walle en trapt de beslissende goal tegen de netten.
Anderlecht werd dankzij dit doelpunt landskampioen, omdat het meer op verplaatsing had gescoord. Anno 2026 is het nog steeds een van de meest memorabele goals in de geschiedenis van RSCA. Demol zou dat kunststukje niet veel later nog eens overdoen in het shirt van de Rode Duivels.
Demol maakt De Saedeleer zot
Veel tijd voor rivaliteit was er niet. Een dag na de felbevochten testmatchen zaten liefst elf spelers van Anderlecht en Club Brugge samen op het vliegtuig richting de Wereldbeker. Ook Demol zat op die vlucht naar Mexico. De goede prestaties van de kampioenenmaker leverden hem een plek in de selectie van de nationale ploeg op. Eentje die belangrijk zou blijken.
Na enkele tegenvallende resultaten van de Belgen wordt er op het WK gerekend op de jeugd. Samen met dat andere talent - Patrick Vervoort - krijgt Demol zijn kans tegen de toenmalige USSR. En die greep hij met beide handen. In de verlengingen kopt Demol de 3-2 tegen de netten. Hij katapulteert de Belgen naar de halve finale én het zou een van de meest belangrijke Belgische doelpunten ooit worden. Rik De Saedeleer en miljoenen Belgen zijn uitzinnig. Demol zou op het WK 1986 een van de vijf Rode Duivels worden die in elke wedstrijd in actie komen.
De twintigjarige centrale verdediger is met zijn doelpunt de jongste doelpuntenmaker van het hele toernooi. Zijn enige goal voor de nationale ploeg in 38 wedstrijden, maar wel een voor de Belgische geschiedenisboeken. Alsof het zo had moeten zijn. Op het WK 1990 schudde Demol de stempel van ‘jonkie’ van zich af en werd hij basisspeler bij de Rode Duivels.
Heen en weer naar de zon
Na de twee belangrijkste doelpunten uit zijn carrière blijft Demol nog twee seizoenen bij Anderlecht. Uiteindelijk wordt Demol drie keer kampioen in een ploeg met iconen zoals Scifo en Vercauteren. In 1989 mocht hij met de Beker van België zijn laatste prijs met Paars-Wit vieren. Na 76 wedstrijden en zeven goals met het embleem van RSC Anderlecht op de borst doet de Watermaal-Bosvoordenaar de poort van het Astridpark achter zich dicht.
Demol is nog altijd maar 23 wanneer hij kiest voor de Italiaanse zon. De bestemming: Bologna. Na één seizoen ruilt hij La Bella Italia in voor FC Porto, waar hij landskampioen wordt. Daarna trekt hij naar het Franse Toulouse.
Tijd voor een terugkeer naar de Belgische velden, maar dat zien ze in het Astridpark niet graag gebeuren. Demol tekent in Luik bij aartsrivaal Standard. Op vertrouwde Belgische bodem komt hij weer volledig boven water. In 1993 mag Stéphane Demol zijn tweede beker in de lucht steken. Demol werd twee keer vicekampioen en speelde bijna zeventig wedstrijden voor de Rouches. Het zou samen met zijn periode bij Anderlecht het hoogtepunt van zijn clubcarrière blijken.
Wereldreiziger
Na zijn passage in Luik trok Demol, ondertussen 27 jaar, een jaartje naar Cercle Brugge. Daarna begint Demol aan een Europese tocht. Sporting Braga, een Grieks avontuur bij Panionios, vervolgens het Zwitserse FC Lugano en tot slot SC Toulon werden de laatste buitenlandse clubs van Demol. Eind jaren 90 zette Demol bij FC Denderleeuw een punt achter zijn rijkgevulde profcarrière en stapte in het trainersvak. Hij werd onder meer assistent van René Vandereycken bij de Rode Duivels en passeerde in landen zoals Cyprus, Thailand en Saudi-Arabië.
In het shirt van Anderlecht, Standard en de Rode Duivels werd Demol een van de meest iconische verdedigers uit de Belgische voetbalgeschiedenis. In 2023 moesten we veel te vroeg afscheid nemen van Stéphane Demol. Hij overleed op 57-jarige leeftijd aan een hartstilstand.
Erelijst Stéphane Demol
Club:
- Kampioen van België: 1985, 1986, 1987
- Beker van België: 1988 (Anderlecht), 1993 (Standard)
- Belgische Supercup: 1985, 1987
- Kampioen van Portugal: 1990